Odevde Odev Odevler Odevi Odevleri BedavaOdev OdevBul OdevYukle Odevindir

ORHAN VELI KANIK
HAYATI
VE
ŞIIRLERI
Orhan Veli Kanık 13 Nisan 1914′de,İstanbul’da doğdu.Galatasaray’da başladığı öğrenimini kısa bir süre sonra babasının atandığı Ankara’da sürdürdü.Lise sıralarında Oktay Rıfat ve Melih Cevdet’le tanışıp arkadaş oldu.Liseyi bitirince İstanbul’a gelerek Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümüne girdiyse de bir sure sonra öğrenimini yarim bıraktı.1936 ‘da Ankara’ya dondu ve askere gidene kadar PTT Genel Müdürlüğü’nde memurluk yapti.Yedek subayligini tamamlayinca,iki yıl kadar,gene Ankara’da,Milli Egitim Bakanligi Tercume Buro’sunda çalisti.1947′de,bu kurumda “antidemokratik bir hava”esmeye basladigini söyleyerek istifa etti.1 Ocak 1949′da yayimlamaya basladigi,on bes gunde bir cikan,iki sayfalik “Yaprak” dergisini 15 Haziran 1950′ye kadar yirmi sekiz sayi surdurdu.Dergiyi cikaramayacagini anlayinca Ankara’dan ayrilip Istanbul’a gitti.Gene o yil kasim ay’i icinde ,bir haftaligina geldigi Ankara’da bir gece,yolda,tamirat icin kazilmis bir cukura düserek yaralandi.Istanbul’a dondukten bir iki gün sonra bir arkadasinin evindeyken birdenbire fenalasarak kaldirildigi Cerrahpasa Hastanesi’nde,14 Kasım 1950′de,beyin kanamasindan oldu.

GUZEL HAVALAR

Beni bu guzel havalar mahvetti,
Boyle havada istifa ettim
Evkafdaki memuriyetimden.
Tutune boyle havada alistim,
Boyle havada asik oldum
Eve ekmekle tuz goturmeyi
Boyle havalarda unuttum;
Siir yazma hastaligim
Hep boyle havalarda nuksetti
Beni bu guzel havalar mahvetti.

ANLATAMIYORUM

Aglasam sesimi duyar misiniz,
Misralarimda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaslarima,ellerinizle?
Bilmezdim sarkilarin bu kadar guzel,
Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu
Bu derde dusmeden once.
Bir yer, biliyorum;

Her seyi soylemek mumkun;
Epiyce yaklasmisim,duyuyorum;
Anlatamiyorum.
KARMAKARISIK
Bir okla yarali kalbim,
Boyacinin sandiginda;
Guvercinim kagit helvasinda;Sevgilim kayigin burnunda;
Yarisi balik,
Yarisi insan;
İn miyim?
Cin miyim?
Ben neyim? ILLUSION
Eski bir sevdadan kurtulmusum;
Artik butun kadinlar guzel;
Gomlegim yeni,
Yikanmisim,
Tiras olmusum;
Sulh olmus.
Bahar gelmis.
Günes acmıs.
Sokaga cikmisim,insanlar rahat;
Ben de rahatim.

SOKAKTA GIDERKEN

Sokakta giderken,kendi kendime
Gülümsedigimin farkina vardigim zaman
Beni deli zannedeceklerini dusunup
Gulumsuyorum QUANTITATIF

Guzel kadinlari severim
Isci kadinlari da severim;
Güzel isci kadinlari
Daha cok severim
INTIHAR

Kimse duymadan olmeliyim
Agzimin kenarinda
Bir parca kan bulunmali
Beni tanimayanlar
“Mutlaka birini seviyordu”demeliler
Taniyanlarsa,”Zavalli,demeli,
Çok sefalet cekti..”
Fakat hakiki sebep
Bunlardan hic birisi olmamali SAKA KUSU

Güzel kiz,sen kücüklügümde
Bahcemizdeki erik ağgcinin
En yüksek dalina kurdugum
Oksenn ustunde dolasan
Saka kusu kadar
Sevimli degilsin
MACERA

Kucuktum,kucucuktum,
Oltayi attim denize;
Bir ususuverdi baliklar,
Denizi gordum.
Bir ucurtma yaptim,telli duvakli;
Kuyrugu ebemkusagi renginde;
Bir saliverdim gokyuzune;
Gokyuzunu gordum.
Buyudum,issiz kaldim,ac kaldim;
Para kazanmak gerekti;
Girdim insanlarin icine,
Insanlari gordum.
Ne yardan gecerim,ne serden;
Ne denizden,ne gokyuzunden ama…
Birakmiyor son gordugum,
Birakmiyor gecim derdi.
Oymus,diyorum,zavalli sairin
Gorup gorecegi. BIRDENBIRE
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gun ısıgı yere;
Gokyuzu birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tutmeye basladi duman topraktan;
Filiz birdenbire oldu,tomurcuk birdenbire.
Yemis birdenbire oldu.

Birdenbire,
Birdenbire;
Her sey birdenbire oldu.
Kiz birdenbire,oglan birdenbire;
Yollar,kirlar,kediler,insanlar…
Ask birdenbire oldu,
Sevinc birdenbire.

KARMAKARISIK
Bir okla yarali kalbim,
Boyacinin sandiginda;
Guvercinim kagit helvasinda;Sevgilim kayigin burnunda;
Yarisi balik,
Yarisi insan;
İn miyim?
Cin miyim?
Ben neyim?
SOKAKTA GIDERKEN

Sokakta giderken,kendi kendime
Gülümsedigimin farkina vardigim zaman
Beni deli zannedeceklerini dusunup
Gulumsuyorum
INTIHAR

Kimse duymadan olmeliyim
Agzimin kenarinda
Bir parca kan bulunmali
Beni tanimayanlar
“Mutlaka birini seviyordu”demeliler
Taniyanlarsa,”Zavalli,demeli,
Çok sefalet cekti..”
Fakat hakiki sebep
Bunlardan hic birisi olmamali
MACERA

Kucuktum,kucucuktum,
Oltayi attim denize;
Bir ususuverdi baliklar,
Denizi gordum.
Bir ucurtma yaptim,telli duvakli;
Kuyrugu ebemkusagi renginde;
Bir saliverdim gokyuzune;
Gokyuzunu gordum.
Buyudum,issiz kaldim,ac kaldim;
Para kazanmak gerekti;
Girdim insanlarin icine,
Insanlari gordum.
Ne yardan gecerim,ne serden;
Ne denizden,ne gokyuzunden ama…
Birakmiyor son gordugum,
Birakmiyor gecim derdi.
Oymus,diyorum,zavalli sairin
Gorup gorecegi.

Posted on Ekim 27th, 2008