Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi metnini özetleyiniz.

8.sınıf Türkçe dersi için verilen  Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi etkinlik sorularından birisi. Soru şu şekilde:

  • Metnin kahramanı olduğunuzu varsayarak metin boyunca yaptıklarınızı, gördüklerinizi, hissettiklerinizi aşağıya özetleyiniz. Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi özeti:

İşten erken çıktığım bir gün Beyoğlu’nu dolaşmaya karar verdim. Köprüden yürüyerek geçip, tramvaya binmeden taksime kadar çıktım. Beni bir insan kalabalığı karşılıyor. Cadde boyunca insanları daha da mutlu etmeye yarayan çeşitli dükkânlar, mağazalar var. Bir mobilya mağazasının önünde durarak camekândan içerideki oda takımını izlemekten kendimi alamıyorum. Bu odada yaşayan mutlu mesut ailenin hayaline dalıyorum. Farklı mağazaların vitrinleri bende bir sevgilimin olmamasının acısını hatırlatıyor. Bütün bu mağazaların insanlara mutluluk sattığını, alın daha çok mesut olun dediklerini duyar gibi oluyorum. Bunları düşünürken cadde ne kadar çok fotoğrafçı olduğunu fark ediyorum. Fotoğrafçıların buradaki mesut insanların mutluluklarını tescillemek için burada toplandıklarını düşünüyorum. Bende mesut olmak için ayakkabılarımı boyatabileceğimi, bir kravat alabileceğimi, yeni çıkmış bir şiir kitabı alabileceğimi, tüm bu insanlar gibi bir fotoğrafçıya girip bende mesudum, benimde fotoğrafımı çek diyebileceğimi düşünüyorum.  Bir fotoğrafhanenin önünde duran gelin arabasına fark ediyorum ve o fotoğrafçıya giriyorum. Duvardaki mesut insan fotoğraflarını incelerken tek bir ihtiyar, çirkin, düşünceli fotoğraf karesi bile olmadığını fark ediyorum. Yeni evlenen çifti uğurlayan fotoğrafçı sonunda beni fark ediyor ve fotoğraf çekilmek üzere tabureye oturuyorum. Fotoğrafçıya güzel olmasını istediğim bir fotoğraf çektirmek istediğimi söylerken, o da beni baştan aşağı süzerken yüzündeki memnunluk hali yerini endişeye bırakıyor. Fotoğrafçı “kendinizi sıkmayın, güzel şeyler düşünün” derken ben zaten buraya sevinçli geldiğimi düşünüyordum. Derken ses daha da ciddileşti “Lütfen, zorla gülümsemeyin.”  Ben şiirlerimi ve ünlü bir şair olduğumu, duvardaki mesut insan fotoğraflarını düşünürken sadece tebessüm edebilirim düşünceleri ile meşgulken kendimi aldattığımı fark ediyorum. Fotoğrafçıda ümitsiz bir tavırla “Beyim kusura bakmayın sizin fotoğrafınızı çekemeyeceğim” dedi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir